تبلیغات
قانون - بانک مقالات حقوقی و قضایی میعادگاه - متهم به قتل، اعترافات خود را پس گرفت
قانون - بانک مقالات حقوقی و قضایی میعادگاه

 


بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 10 دی 1388
 
مردی كه متهم به قتل عمد است، با وجود اعتراف در مراحل بازجویی و جلسه قبلی دادگاه، در آخرین جلسه دادگاه حاضر و منكر قتل شد.

به گزارش خبرنگار اجتماعی فارس، ساعت 19:30 دقیقه روز 7 فروردین سال گذشته، از طریق مركز فوریت‌های پلیسی110 خبر یك نزاع جمعی در نزدیكی عوارضی یكی از راه‌های خروجی تهران مخابره شد.
مأموران با حضور در محل حادثه متوجه شدند كه در این درگیری كه بیش از 10 نفر حضور داشتند، مرد جوانی با اصابت جسم سنگین به جمجمه به قتل رسیده است.
با انجام تحقیقات اولیه و اظهارات شاهدان، هاشم، 27 ساله به جرم قتل عمد بازداشت و در بازجویی‌های اولیه به ارتكاب قتل اعتراف كرد.
نخستین جلسه رسیدگی به اتهام قتل هاشم، در تاریخ یك بهمن سال گذشته برگزار شد و قاتل ضمن تشریح و بازسازی حادثه به جرم خود اعتراف كرد. وكیل مدافع متهم نیز در آن جلسه برائت متهم از اتهام عمدی بودن قتل را درخواست كرد.
صبح امروز دومین و آخرین جلسه رسیدگی به این پرونده، به منظور شنیدن آخرین دفاعیات متهم در شعبه 71 دادگاه كیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیزمحمدی برگزار شد.
عطار، نماینده دادستان ضمن قرائت كیفرخواست، گفت: هاشم.الف، متهم به قتل عمدی محمد.ح، و شركت در نزاع جمعی است.
وی درباره دلایل موجود علیه متهم افزود: نظریه پزشكی قانونی درباره علت تامه فوت، اظهارات شاهدان و حاضران در صحنه وقوع جرم و اقرار صریح متهم، از دلایل موجود علیه متهم است.
نماینده دادستان با بیان اینكه ضربه سنگ به جمجمه مقتول، عامل فوت وی شده است، ادامه داد: در خصوص جنون متهم نیز تاكنون دلیلی ارائه نشده است. مطابق بند «ب» ماده 206 قانون مجازات اسلامی، تقاضای مجزات متهم را دارم.
بعد از قرائت كیفرخواست توسط نماینده دادستان، قاضی از اولیای دم مقتول خواست آخرین درخواست خود را بیان كنند كه پدر و مادر مقتول در جایگاه قرار گرفتند و با بیان اینكه درخواست قصاص دارند، مدعی شدند كه از سوی بستگان متهم تهدید شده‌اند.
برادر مقتول در این‌باره گفت: از طریق واسطه به ما پیغام داده‌اند كه اگر از قصاص منصرف نشوید، ما هم آرام نخواهیم نشست.
در این زمان قاضی خطاب به متهم گفت: خودت را معرفی كن و بگو چند سال داری؟
متهم: هاشم.الف هستم. متولد 1357 و 25 ساله.
قاضی: اتهام قتل عمد را قبول داری؟
متهم: من آدمكش نیستم.
قاضی: در جلسه قبل و مقابل من اعتراف كردی. چرا حرفت را عوض كردی؟
متهم: نه، من حرفی نزده‌ام.
قاضی: ماجرای حادثه را تعریف كن.
متهم: من از موضوع خبر ندارم.
قاضی: چرا از صحنه جرم فرار كردی؟
متهم: تصادف كردم، فرار كردم.
قاضی: در تحقیقات اولیه نزد بازپرس گفتی كه با سنگ به سر و گردن مقتول زدی.
متهم: من دعوا نكردم.
قاضی: در آگاهی و دادسرا اقرار كردی و صحنه جرم را بازسازی كردی، چرا حالا تناقض‌گویی می‌كنی؟
متهم: من تاكنون با كسی حرف نزده‌ام.
قاضی: مقتول چگونه كشته شد؟
متهم: نمی‌دانم، شاید تصادف كرده است.
متهم به سؤالات قاضی، جواب‌های واهی می‌داد و زمانی كه قاضی از او پرسید پدرت بزرگتر است یا تو، گفت نمی‌دانم و اظهار كرد كه نمی‌داند الان روز است یا شب.
قاضی عزیزمحمدی با بیان اینكه گویا متهم تصمیم گرفته است در این جلسه صحبت نكند، از وی خواست در جای خود بنشیند و از وكیل مدافع خواست آخرین اظهارات خود را بیان كند.
وكیل مدافع: با توجه به كیفرخواست قرائت شده، لازم به توضیح است كه در بند ب ماده 206، باید احراز شود كه آیا آلت، قتاله بوده است یا به اعتبار حساسیت موضوع، موجب قتل شده است؟ مشخص نشده است سنگی كه به سر مقتول اصابت كرده است، اولاً از ناحیه موكل من پرتاب شده است؟ ثانیاً شخص دیگری پرتاب كرده است؟ یا سنگ را در دست گرفته و به سر مقتول زده‌اند.
با توجه به اینكه دفاع در مقابل هریك از این احتمال متفاوت خواهد بود، تقاضا دارم با استعلام از نماینده دادستان این مسئله را سؤال كنید.
قاضی: به دلیل اینكه این جلسه، جلسه آخرین دفاع متهم است، نمی‌توان از نماینده دادستان سؤال كرد. آخرین دفاع خود را بیان كنید.
وكیل: دو فرض درباره این موضوع محتمل است: اول اینكه متهم سنگ را به سر مقتول كوبیده باشد كه با توجه به جثه ضعیف متهم، بعید به نظر می‌رسد سنگی به اندازه یك مشت را به سر مقتول كوبیده باشد.
فرض دوم این است كه سنگ پرتاب شده است. در این مورد هم با توجه به اینكه نزاع جمعی صورت گرفته است، احتمال دارد شخص دیگری سنگ را پرتاب كرده باشد.
قاضی خطاب به وكیل: اظهارات شما متناقض است و با دفاع شما در جلسه قبل متفاوت است. متهم در جلسه قبل اعتراف كرده است كه دو سنگ به سر و گردن مقتول زده است و حتی اندازه آن دو سنگ را به دقت تشریح كرده است.
قاضی: شما قبول داری كه موكلتان در صحنه جرم حضور داشته است؟
وكیل: به نظر من حضور داشته است.
قاضی: پس چرا موكل در این جلسه این موارد را انكار می‌كند؟
وكیل: نمی‌دانم، با من هم همین‌طور حرف می‌زند.
قاضی خطاب به متهم: چرا لباس خود را پاره كردی؟
متهم: لباس من پاره نیست.( هردو آستین و جلوی پیراهن متهم قبل از ورود به دادگاه پاره شده بود)
قاضی: به عنوان آخرین دفاع، مطالب خود را بیان كن.
متهم: حرفی ندارم.
قاضی: وكیل مدافع قبول كرده است كه در صحنه جرم حضور داشته‌ای. چرا انكار می‌كنی؟
متهم: نمی‌دانم بودم یا نبودم.
قاضی عزیزمحمدی بعد از شنیدن اظهارات، ختم جلسه را اعلام و صدور حكم را به آینده موكول كرد




طبقه بندی: حقوق جزا، 
ارسال توسط آتیه
آخرین مطالب
ویژه ها
آرشیو مطالب
نظر سنجی
چه ارتباطی با رشته حقوق دارید ؟






پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin